تبلیغات
پایگاه فرهنگی و اطلاع رسانی مجموعه جلسات قرآنی بصائر




گریه امام صادق (ع ) بر غیبت امام زمان (عج) :


سدیر صیرفى میگوید :
من با سه نفر از صحابه محضر امام صادق رسیدیم ، دیدیم آن بزرگوار بر روی خاك نشسته و مانند فرزند مرده جگر سوخته گریه مى كرد.
 آثار حزن و اندوه از چهره اش نمایان است و اشك ، كاسه چشمهایش را پر كرده بود و چنین مى فرمود:

« سرور من غیبت (دورى) تو خوابم را گرفته و خوابگاهم را بر من تنگ كرده و آرامشم را از دلم ربوده .
آقاى من غیبت تو مصیبتم را به مصیبتهاى دردناك ابدى پیوسته است . »


http://up.mjbasaer.ir/up/mjbasaer/Post/1395/Shahadat-Imam-Sadegh/Poster/W-Poster%20(3).jpg

گفتم :
« خدا دیدگانت را نگریاند اى فرزند بهترین مخلوق ! براى چه این چنین گریانى و ازدیده اشك مى بارى ؟
چه پیش آمدى رخ داده كه این گونه اشك مى ریزى ؟
»

حضرت آه دردناكى كشید و با تعجب فرمود:
« واى بر شما، سحرگاه امروز به كتاب جفر نگاه مى كردم و آن كتابی است كه علم منایا و بلایا و آنچه تا روز قیامت واقع شده و مى شود در آن نوشته شده ،درباره تولد غائب ما و غیبت و طول عمر او دقت كردم .
و همچنین دقت كردم درگرفتارى مؤمنان آن زمان و شك و تردیدها كه به خاطر طول غیبت او كه در دلهایشان پیدا مى شود و در نتیجه بیشتر آن ها از دین خارج مى شوند و ریسمان اسلام را از گردن برمى دارند . اینها باعث گریه من شده است .»


بحار: ج 51، ص 219.
کدستان